نیل

نیل، در اسطوره‌ی خیال و افسانه، نه فقط رنگی‌ست از طیف آبی، بلکه جوهری‌ست از جهان‌های پنهان، دریچه‌ای به اعماق هستی، و آستانه‌ای میان مرگ و تولد.

در آغاز، نیل نه رود بود و نه رنگ، بلکه نفسِ نخستینِ آفرینش بود. از دلِ تاریکی، قطره‌ای نیل فروچکید و جهان به لرزه افتاد. خدایان آن را نوشیدند، و چشم‌هایشان به راز روشن شد. نیل، جوهرِ بینایی شد، مایعِ شهود، و آینه‌ی آسمان‌های فراموش‌شده.