گلِ بنفشه در کنار هما ی ایرانی
در «ایران»، گل بنفشه، با لطافتی زنده، در کنارهما سنگی ایستاده است. این تقابل، نه صرفاً زیبایی‌شناختی، بلکه فلسفی است: طبیعت در برابر تمدن، کل نوروز در کنار همای ایرانی و زندگی در برابر حافظه. گل، نمادِ ایرانِ زنده و در حال شکوفایی است؛ هما یادگارِ تاریخ و اسطوره. هایپررئالیسم، با دقت در بافت خاک و سنگ، این دوگانگی را به آستانه‌ی اسطوره می‌برد. این اثر، پرسشی است درباره‌ی نسبتِ ریشه با گل .