نظر

دراین اثر، شش عینک با فرمها و رنگهاء گوناگون، چونان نمادهایى از دیدگاههاى متفاوت انسانى، گرداگرد تاسى سرخ چیده شدهاند؛ گویى هر نگاه، در یى تفسیر جهان ست که همواره در حا قمار با حقیقت است.
این تصویر تمثیلى ست از جامعه‌اى که در آن هر فرد با عینک خود به جهان مى نگرد؛ اما هیچکس عینک دیگرى را نمی پذیرد. در این میان، تاس قرمز، نماد شانس ، تصادف یا حقیقت ست که از نگاههاى متضاد، شکلهاى گوناگون به خود می گیرد. تاس ، نه آغاز است و نه پایان؛ بلکه میانهاى ست که همگان به آن مىنگرند، اما هیچکس آن را یکسان نمىبیند.
مشکل از انجا آغاز می شود که انسان ها، به جای همنشینی با تفاوتها، در بى حذف یا تحقیر آنها برمى آیند. هر عینک، حقیقتى را می بیند؛ اما حقیقت، نه در یکى، بلکه در همنشینى همۀ آنهاست. اگر یکى را مطلق بینداریم، دیگران را نفی کردهایم؛ و نفی دیگری، اغاز خشونت است.
در گوشۀ تصویر، تیله هاى کوچک با رنگهای درهمتنیده، شاید نمادیست از کودکى، بازى، یا جهانى که هنوز در آن امکان همزیستى هست. اما این تیله، دور از مرکز است؛ دور از تاس، دور از نگاهها